Opis badania stężenia magnezu

Magnez jest kluczowym elektrolitem uczestniczącym w przewodzeniu impulsów nerwowych, skurczu mięśni, utrzymaniu prawidłowego rytmu serca oraz procesach metabolicznych. Jego poziom wpływa także na gospodarkę wapniową i potasową, dlatego jest jednym z podstawowych parametrów ocenianych w diagnostyce elektrolitów.

Badanie poziomu magnezu polega na pomiarze stężenia tego pierwiastka w surowicy krwi. Badanie polega na pobraniu krwi z żyły, która następnie trafia do laboratorium w celu analizy.

Pobranie krwi przebiega zgodnie z procedurą pobrania: odkażenie skóry, założenie opaski uciskowej i wkłucie. Ucisk w miejscu pobrania po zakończeniu procedury powinien trwać kilka minut.

Czas trwania pobrania to około kilka — kilkanaście sekund.

Kiedy wykonać badanie?

Badanie stężenia magnezu we krwi jest często wykonywane, gdy pojawiają się objawy mogące świadczyć o jego niedoborze lub nadmiarze. Charakterystyczne symptomy to m.in.:

napięcie i skurcze mięśni,
drżenie powiek,
uczucie niepokoju,
drażliwość,
zaburzenia rytmu serca,
problemy z ciśnieniem krwi,
niewydolność nerek,
bóle głowy,
zmęczenie,
zaburzenia snu.

Lekarze zlecają to badanie także w ramach profilaktyki, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, nerek lub przyjmujących leki, które mogą wpływać na poziom magnezu.

Oznaczenie magnezu przeprowadza się również razem z innymi elektrolitami, np. wapniem całkowitym, aby uzyskać pełny obraz równowagi mineralnej organizmu.

O prawidłowy poziom tego pierwiastka powinny zadbać w szczególności osoby, które zmagają się z cukrzycą typu 2, chorobami przebiegającymi z biegunką lub zaburzeniami wchłaniania (np. celiakia, choroba Crohna), alkoholizmem, lub które przyjmują leki zmniejszające pulę magnezu w organizmie.

Co diagnozuje badanie?

Oznaczenie poziomu magnezu pomaga zdiagnozować:

hipomagnezemię — niedobór magnezu, który może prowadzić do skurczów mięśni, zaburzeń rytmu serca, drżenia mięśni, osłabienia czy objawów neurologicznych;
hipermagnezemię — nadmiar magnezu, występujący najczęściej przy niewydolności nerek lub nadmiernej suplementacji;
niedoczynność tarczycy
nadczynność przytarczyc
przewlekłe zapalenie trzustki
odwodnienie i ocenić jego poziom

Jak przygotować się do badania magnezu?

Dzień przed badaniem:

Unikaj spożywania obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu do 24 godzin przed badaniem.
Powstrzymaj się od picia kawy i herbaty co najmniej 12 godzin przed pobraniem.

W dniu badania:

Należy zgłosić się na czczo – to znaczy powstrzymaj się od posiłku przez około 8 –12 godzin przed badaniem.
Dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody w godzinach porannych.
W miarę możliwości pobranie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Pobranie krwi należy przeprowadzić w godzinach porannych.
Przed badaniem staraj się pozostawać w spoczynku przez 10–15 minut (pozycja siedząca).
Wysiłek fizyczny, także umiarkowany np. chodzenie, wejście po schodach, może zmienić wartości wyników badania laboratoryjnego.

Wynik badania dostępny jest w ciągu 3. dni roboczych.
Możliwość odbioru wyniku w recepcji wybranej placówki bądź online, w zależności od polityki danej placówki.

Informację odnośnie odbioru wyników badań w zależności od placówki >> Sprawdź TUTAJ

Normy Magnezu we krwi

Prawidłowy zakres referencyjny stężenia magnezu u dorosłych wynosi 0,65–1,2 mml/l.

*Powyższe wartości są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od laboratorium, w którym wykonywane jest badanie.

Czynniki mogące zaburzyć wynik badania

Wynik badania magnezu może zaburzyć:

przyjmowanie leków moczopędnych, inhibitorów pompy protonowej (IPP), antybiotyków, leków przeczyszczających lub steroidów,
intensywny stres i brak snu,
wysiłek fizyczny, również krótko przed pobraniem,
spożycie alkoholu i kofeiny w dniu poprzedzającym badanie oraz w dniu badania.