Przeciwciała przeciw wirusowi odry IgM

P-ciała p/wirusowi odry IgM

Znaczenie kliniczne

Odra - zakaźna choroba wywołana przez wirus z rodziny Paramyxoviridae. Choroba rozprzestrzenia się drogą powietrzno-kropelkową i charakteryzuje się gorączką, kaszlem, katarem, zapaleniem spojówek, wysypką na błonie śluzowej policzków (plamki Koplika) oraz typową rozsianą plamiasto-grudkową wysypką skórną (osutka pęcherzykowa). Wsród powikłań w przebiegu odry mogą występować nadkażenia bakteryjne, skaza małopłytkowa, zapalenie mózgu. Oznaczanie przeciwciał IgM sluży do potwierdzenia zachorowania na odrę. U osób nieszczepionych przeciwciała IgM pojawiają się do 4 dni po wystąpieniu osutki, maksymalne stężenie osiągając w 7 dni. Przeciwciała zanikają w ciągu 6-8 tygodni. U osób szczepionych przeciwciała IgM mogą być ujemne przy dodatnich przeciwciałach IgG. W przypadku powtórnego ujemnego wyniku IgM u takich pacjentów podstawą rozpoznania jest znamienny wzrost stężenia przeciwciał IgG lub stwierdzenie obecności RNA wirusa w badanym materiale.

Przygotowanie pacjenta

Nie wymaga przygotowania

Materiał: Surowica